| Saga 5.2.2: | Það var árið 1946 að bæjarstjórn Reykjavíkur kaus nefnd sem átti að gera tillögur um „byggingu og fyrirkomulag fullkominnar heilsuverndarstöðvar“. Hafist var handa um bygginguna árið 1950 og hluti hennar tekinn í notkun árið 1953 en húsið var ekki formlega vígt fyrr en 2. mars 1957. Verkefnin stöðvarinnar voru samkvæmt lögum um heilsuvernd frá árinu 1955 berklavarnir, ungbarnavernd, mæðravernd, skólaeftirlit, tannvernd, íþróttaeftirlit, atvinnusjúkdómavarnir, kynsjúkdómavarnir, áfengisvarnir, geðvernd, almennar sjúkdómavarnir, almennar þrifnaðarvarnir og aðstoð við fatlaða og vangefna. Auk þessa var Heilsuverndarstöðin miðstöð heimahjúkrunar, sjúkrahús og slysavarðstofa allt þar til Borgarspítalinn tók til starfa síðla árs 1967 og nokkru lengur sem langlegudeild. Sýnilegur árangur af heilsuvernd er oft á tíðum ómælanlegur enda er um samspil ólíkra þátta að ræða. Það virðist ljóst að starfsemi Heilsuverndarstöðvarinnar hafi skipt sköpum fyrir batnandi heilsufar Reykvíkinga. Reykvíkingar voru í forystu í heilbrigðismálum landsmanna á þessum tíma og ruddu brautina fyrir nýskipan í heilbrigðismálum. Þar er fyrst og fremst að þakka Læknafélagi Reykjavíkur, borgarlækni og borgarstjórn.
Sjá nánar Jón Ólafur Ísberg, Læknablaðið, tbl. 7-8, 2009 - www.laeknabladid.is/2009/0708/nr/3568
Fyrsta deildin, barnadeild, tók til starfa þann 4. desember 1953. Stöðin tók stöðin við þeim störfum sem höfði verið í höndum Hjúkrunarfélagsins Líkn frá árinu 1915 t.a.m. heimahjúkrun og ungbarnavernd.
Þær deildir sem störfuðu innan Heilsuverndarstöðvar Reykjavíkur voru eftirfarandi: lungna- og berklavarnadeild, barnadeildir, mæðradeild, kynfræðsludeild, húð- og kynsjúkdómadeild, áfengisvarnadeild, atvinnusjúkdómadeild og heimahjúkrunardeild.
Reykjavíkurborg greiddi þriðjung rekstarkostnaðar Heilsuverndarstöðvarinnar, Sjúkrasamlag Reykjavíkur þriðjung og Ríkissjóður þriðjung. Með stjórn stöðvarinnar fór Heilbrigðisráð Reykjavíkur en framkvæmdanefnd annaðist daglega rekstur. Í nefndinni áttu sæti borgarlæknir, hjúkrunarforstjóri og framkvæmdarstjóri.
Heimildir:
Ingibjörg R. Magnúsdóttir, „Húsnæðismál heilsugæslustöðva / 8: Reykjavíkurlæknishérað“, Heilbrigðismál 31:1 (mars 1983), bls. 25–30, einkum bls. 26–27.
Sjá einnig Bergljót Líndal. Heilsuverndarstöð Reykjavíkur 1953-2006. |